Üretken modeller kreatif üretimin maliyetini sıfıra yaklaştırdı. Bir öğleden sonra bin görsel varyant, yüz başlık, on video kurgusu üretmek mümkün. Peki bu bolluk neden çoğu markada daha iyi sonuca dönüşmüyor?
Bolluk sorunu
Çünkü darboğaz üretim değildi; yargıydı. Hangi fikrin markaya yakıştığına, hangi tonun kültürle konuştuğuna karar veren mekanizma üretimle birlikte ölçeklenmedi. Bin varyantın içinden yanlışını seçen ekip, on varyantla daha iyi iş çıkaran ekibin gerisine düşüyor.
Üretim ucuzladıkça seçim pahalanır.
Yargıyı sisteme çevirmek
Bizim yaklaşımımız: marka ilkelerini yazılı, test edilebilir kriterlere çevirmek; varyantları bu kriterlere göre eleyen bir ön filtre kurmak; son kararı her zaman kreatif direktörde bırakmak. AI eleme yapar, insan seçer.
Ekip nasıl dönüşüyor?
Junior tasarımcının işi artık üretmek değil, brief'i keskinleştirmek ve eleme kriterlerini yönetmek. Bu, kreatif kariyerinin en hızlı değişen tanımı — ve doğru kurgulanırsa en verimlisi.